Blog,  Huize M.

50 : 50

Het waren een paar hectische dagen in huize M. Drie kinderen met alle drie iets op het program op totaal verschillende plekken waarbij het roze papiertje (wat allang geen papiertje meer is) van mam wel heel handig was.We reden er wat af en soms slaakten we een zucht.

De zucht van ” Ik wil nog niet weg”. De zucht van ” ga nou even aan de kant klootviool : er hangt 2 km verkeer achter de kraan”. En de zucht van verlichting dat we toch op tijd op het station waren.

De zucht van ” oké dan ga ik wel niet mee naar binnen” Maar ook de zucht van “laat maar ! Voor dat geld heb ik 4 koppen koffie thuis”. Er werd wat afgezucht overal. En vanavond hoorde ik mezelf …. inderdaad dat !

Het aanrecht vol : nog geen schone lakens op mijn bed. De kliko nog bij de weg en de honden die het tijd vonden om ook wat te eten. Ik had er even zo geen zin in. En de verleiding was erg groot om in elk geval het aanrecht maar te laten voor wat het was …

Ergens in mijn teen zat nog een beetje moed en ik dacht : weet je wat ? Ik zet gewoon de stopwatch om nou eens echt te kijken hoe lang ik bezig ben. En dan niet als een razende Roeland maar echt op mijn gemak.

In 50:50 minuten had ik alle taken klaar en een paar extra inclusief een telefoon gesprek met manlief die onderweg is naar Nantes. De moraal van dit verhaal : Geen. Maar het aanrecht is opgeruimd. Zonder zuchten.

Zeg het maar !

%d bloggers liken dit: