7 uur

Ze is blij verrast om ons te zien. En de orchidee vindt ze prachtig. Zaterdag werd ze 88 en vierde het bij een dochter in de tuin. Helaas waren we verhinderd dus gaan we even langs in het verzorgingshuis waar ze sinds kort woont.

Ja ik ben 88 geworden zegt ze. Dat is een hele leeftijd. Ik voel me alleen nog helemaal geen 88 ! Ze zegt dat ze nog heel veel kan terwijl ze achterwaarts naar de stoel schuifelt met haar rollator.

Is het al 7 uur vraagt ze. Want dan begint de kerkdienst die ze volgt via de kerktelefoon elke week. En of ik weet hoe de senseo werkt. Want ze heeft wel koffie maar geen idee hoe ze het moet maken met dat gekke apparaat. Is het al 7 uur ?

Ze is zo blij dat ze in het verzorgingshuis mag wonen. Jarig wakker worden en een prachtig dienblad met een heerlijk ontbijt en een klein vaasje met bloemen op.de tafel vinden. Ze doen alles voor haar, ze hoeft niet meer te werken. En het eten is geweldig. Maar bij de buurvrouw op de koffie gaan kan niet. Want ze heeft zoveel te doen. Is het al 7 uur ?

Uit het niets vraagt ze of ik ook kinderen heb. Ja 3. Oh ja dat is ook zo. En of het been van manlief nou nog niet beter is. Hij heeft al tientallen jaren een handicap door een ongeluk. Het is zeker al bijna 7 uur ?

Acht kinderen groot gebracht. Zware tijden op de boerderij. Hard werken, nooit klaar. Veel zorgen. Ze verdient een tuin vol orchideeën. En antwoord op de vraag of het 7 uur is. Nog 3 uur moeder …

One Comment

Zeg het maar !