Blog

Blauw

Ik las net een verhaal over een moeder die op vrijdagmiddag met 2 overprikkelde peuters “even” naar de Albert Heijn ging en daar na 3 minuten al spijt van had.

De kinderen luisterden niet, vlogen met de kleine karretjes door de winkel (ja die zo fijn op je enkels remmen) en uiteindelijk werd het haar teveel en schreeuwde ze dat het genoeg was.

Wat haar weer op een nare opmerking kwam te staan van een keurig nette meneer die het maar asociaal vond dat geschreeuw.

En ik ben direct terug in de C1000 in 2002 of zo. De oudste mee, duidelijk afgesproken dat ze niet in de kar hoefde als ze zich gedroeg. Maar zoals dat gaat met 4 jarigen, we waren de drempel nog niet over of ze ging al los.

Na 4 keer waarschuwen, we waren ongeveer bij de droge worsten, was ik het zat en pootte haar in het zitje van het winkelwagentje.

Onze oudste was het er niet mee eens en zette het op een gillen. Man wat kan er een lawaai komen uit zo’n uk. Links en rechts werden hoofden gedraaid om te kijken welke sirene af ging.

Ik deed ondertussen of mijn neus bloedde en het heel normaal was dat een woedende peuter een regelrechte aanslag pleegde op het gehoor van iedereen in de omgeving.

Een mevrouw vond het werkelijk te gek voor woorden en deelde me dat ook mee. Ondertussen was onze eerste al dusdanig opgewarmd dat ze zich dramatisch achterover liet hangen in de winkelwagen en de tranen haar jas al bijna hadden doorweekt.

En toen was ik het zat. Peuter uit de kar en onder de arm mee naar de auto. Ik ging later wel de boodschappen doen. Eenmaal in de auto was het alsof iemand de knop om had gezet en was ze weer de gezellige kleuter.

Dus lieve mamma bij AH, laat je niet van de wijs brengen door al die moeders die zeggen dat hun dat nooit overkomt en leg alle adviezen naast je neer die niet bij je passen.

Ooit wordt het beter !9

Zeg het maar !

%d bloggers liken dit: