Blog

De advocaat en de duivel

Op een avond werd er aangebeld bij het advocatenkantoor op de Koeienkop. De advocaat van dienst die nog bezig was zijn laatste administratie bij te werken, schrok van het harde geluid van de deurbel die luid weerklonk in het statige maar bijna verlaten kantoor.

Hij liep de trap af en zag dat op de eerste verdieping de rood-wit gestreepte zonneschermen nog steeds naar beneden waren alhoewel de zon allang verdwenen was. Beetje slordig dacht ie. Anderen was het niet opgevallen waarschijnlijk maar hij werd niet voor niks het vergrootglas genoemd. Geen detail ontging hem.

Wederom klonk de bel en deze keer werd de bel lang ingedrukt. Wie er ook voor de deur stond, het was een ongeduldig en vasthoudend mens. Hij liep naar de voordeur en keek via de deurspion wie er in vredesnaam voor zoveel lawaai zorgde. Voor de deur stond een blonde vrouw. De advocaat voelde hoe de lucht veranderde alsof er plots een koude windvlaag zijn ziel in was gewaaid nadat hij de groene statige deur had geopend.

Ik heb uw hulp nodig zei ze. Hij vroeg haar binnen en ze namen plaats in een kantoor op de begaande grond. Ik hoop dat u mij wilt helpen, ik heb geen geld want mijn werkgever heeft me ontslagen omdat ik met niemand op kan schieten op het werk. Maar dat ligt echt niet aan mij hoor want ik ben geweldig. Het ligt gewoon allemaal aan die anderen en terwijl ik zo geweldig ben deugt de rest gewoon niet.

Ze willen vooral dat ik 1 van de jongens ben maar ik ben zo verschrikkelijk goed in alles wat ik doe, dat ik daar echt geen trek in heb. Ik vind het ook allemaal zo kinderachtig. Dat ik het boeiend vind om te weten wat mijn collega verdient en ik dus haar loonstrook uitprint via haar pc op het werk … Dat laat alleen maar zien hoe geweldig ik ben en hoe goed.

Maar ja omdat ik niet 1 van de jongens wilde zijn werd ik op non actief gezet en dat laat ik niet over mijn kant gaan natuurlijk. Had ik al gezegd hoe goed ik ben ? Dus begon ik steun te zoeken op Twitter. En omdat ik heel slim ben voerde ik alle info aan via derden. Gewoon via Dm weet u wel de vraag of ze dit of dat in een tweet wilde zetten. Op die manier bleef ik zelf mooi buiten schot en bereikte ik toch mijn doel.

Omdat ik echt super geweldig ben vonden veel mensen me na een poos niet meer zo aardig en moest ik wel nare dingen over hen laten plaatsen. En deed ik aangifte tegen mensen die niet zo geweldig zijn als ik en zelf hun gal spuwden zonder stromannen of vrouwen. Ik ben nu zeven advocaten verder (ze begrepen niet hoe geniaal ik wel niet ben) ik heb geen inkomen meer (mijn werkgever ziet ook niet hoe onmisbaar en goed ik ben ) en aangezien u het vergrootglas wordt genoemd ziet u vast wel dat ik een geschenk uit de hemel ben voor de mensheid.

De advocaat hoorde haar verhaal aan en besloot haar zaak aan te nemen. Elk mens heeft recht op verdediging dus deze prachtige dame ook. Hij begeleidde haar naar de deur waar ze een uur geleden had aangebeld en nam afscheid met de woorden dat ze elkaar snel weer zouden spreken. Hij dacht niet meer aan het zonnescherm, hij had geen idee hoe laat het was en het piepende koffiezetapparaat liet geen alarmbel rinkelen. Er was die avond iets gebeurd waardoor zijn waarneming nooit meer hetzelfde zou zijn.

De blonde dame liep de straat uit en om de hoek stond ze even stil. Ze zijn allemaal hetzelfde dacht ze. Iedereen geloofde haar, zo goed was ze. De hoorntjes op haar hoofd kwamen weer tevoorschijn, haar gelaat kleurde rood en ze liep het vuur tegemoet. Ze was bijna thuis ….

Elke vergelijking met mensen en/of rechtszaken op 22 januari zou kunnen kloppen. Voor de rest is het pure fictie …..

5 Comments

Zeg het maar !

%d bloggers liken dit: