De boekjes

Toen ik zwanger was van de eerste las ik alles wat los en vast zat over zwanger zijn en bevallen. Ik lag op yogamatjes in een achterzaaltje van een dorpshuis zwangerschapsgym te doen, slikte foliumzuur en dronk melk.

En toen ze op 2 december geboren werd dacht ik dat ik de klus geklaard had. Niet realiserend dat het avontuur pas begonnen was. Ja in de boekjes staat iets over kraamtijd en zo. Das waar !

Maar ze zijn in veel lectuur het belangrijkste vergeten. Dat je, hoe oud je kinderen ook zijn, je altijd met ze mee zal leven. Dat er zo ontzettend veel momenten zullen zijn dat je hart sneller zal slaan omdat ze iets belangrijks moeten doen.

Dat je hart meehuilt als ze verdrietig zijn. Dat je ze stimuleert om in het diepe te springen maar je altijd hun reddingsparachute wilt zijn. Ook al willen ze dat niet.

Je altijd er zal zijn om samen de brokstukken te verzamelen. En je altijd lijm zal hebben. Ook al kunnen ze het zelf heel goed : dingen oplossen.

Dat staat niet in de boekjes Dus bij deze.

Zeg het maar !