Kunstgras

Afgelopen donderdag was de eerste uitzending van Onze Boerderij in Europa. Boeren die mee hebben gedaan aan boer zoekt vrouw gaan samen met Yvon in een camper eens kijken bij collega’s in een ander land. Nu weten velen dat ik als plattelandsmens de boeren een warm hart toedraag dus voor hen zal het geen verrassing zijn dat ik voor de buis zat.

Jan en Rianne (schapenboer op Texel) gingen mee naar Denemarken. Nu ben ik idolaat van dat land en de prachtige dronebeelden voerden me in gedachten terug naar de keren dat we daar geweest zijn. De rust. de weidsheid, het leven dat een versnelling lager ligt ….. Ze brachten een bezoek aan een melkveebedrijf en een schapenboer. En ondertussen voerden ze gesprekken over het boeren in Nederland. De tegenslag van een nieuwe kudde moeten opzetten, uit gaan bouwen op basis van gesprekken met de melkfabriek dat ze zeker belang hebben bij extra melk en daar je bedrijfsplan op maken. En dan valt alles om omdat de melkfabriek minder ipv meer wil afnemen. Het voelt voor Jan alsof de mensen die druk zijn met het zorgen voor ons voedsel niet gewaardeerd worden in ons land en dat raakt hem oprecht. En mij ook….

Gras groener ….

Een half miljoen geïnvesteerd en dan blijkt dat er niks in het leven zeker is en sta je gevoelsmatig weer met je rug tegen de muur. In 2015, tijdens de deelname aan BzV, liep Jan over ven energie. Je zag de liefde voor zijn bedrijf, voor zijn dieren. En nu ? Nu zag ik een man die nog doet wat ie doet omdat ie dat zo gewend is. Het grootste inkomen moet komen van de boerderijwinkel. Het heilige vuur is uit zijn ogen verdwenen. Zoekende naar een nieuwe weg om in te slaan vroeg hij de boer van het melkveebedrijf het hemd van het lijf. Die overigens met plezier ze allemaal beantwoordde. Ze hadden duidelijk hun draai gevonden in DK. Ook in de Deense gemeenschap die gelijk klaarstond na een brand op de boerderij. Met hun 230 koeien zijn ze een middelgroot bedrijf in Jutland en ze boerden goed. Minder regels, meer vrijheid en letterlijk de ruimte om adem te halen. Rondom alleen maar stukken land met groen gras.

Kunstgras

Bij de schapenboer in de buurt van Kopenhagen was het een heel ander verhaal. De kudde was uitgedund van 6000 naar 3000 stuks, de regels voor schapenhouders worden alleen maar strenger en en bij elk schaap moet een stapel administratie worden bijgehouden. De oudere mensen hadden geen enkele illusie dat hun bedrijf voortgezet zou worden. Zij zijn het eindstation voor wat ooit een prachtig gewaardeerd bedrijf was. De stallen lieten nog een beetje zien van de gloriedagen dat boer zijn betekende dat je gerespecteerd werd. Te midden van de prachtige landerijen blijkt dat vanuit ons kikkerland het gras misschien groener lijkt in Denemarken maar voor schapenboeren is het gezichtsbedrog. De regels maken het daar ook dat je het idee hebt dat je moet boeren op kunstgras. Het lijkt prachtig maar het speelt voor geen meter.

3 Comments

Zeg het maar !