Marion

Het is zondag en dat is het uitgelezen tijdstip om het over wat gezelligs te hebben. Niet al te zwaar : gewoon wat leuks. Iets wat makkelijk wegleest. Maar helaas dat gaat hem even niet worden. Ik wil het met jullie hebben over de pestpleurisbende in dit land qua vaccineren.

Mag ik jullie voorstellen aan Marion ? Marion is 56 en ernstig ziek. Het is ook een bikkel, een keiharde tante voor zichzelf. Ze heeft een prachtig gezin en als er iemand gek is op haar kleinkinderen, dan is zij het wel. Marion leeft al een jaar teruggetrokken.

Want corona. De afgelopen maanden vliegen ons de mededelingen over vaccineren om de oren. We gaan het doen, we willen zo snel mogelijk bla bla bla bla. Eerst de kwetsbare mensen en dan … bla bla bla.

Ondertussen zit Marion thuis. Soms gaat ze met haar man er even een weekje naar een bungalow vlakbij haar kinderen in Limburg. Op momenten dat het park bijna uitgestorven is. Logeerpartijen van de kleinkinderen zijn uit den boze.

We keuren vaccins af, we registeren niet meer welke groep kwetsbare mensen nu de prik heeft gekregen want het RIVM kan er ook geen chocola meer van maken. De Jonge gaat prat op de gigantische logistieke prestatie elke dag weer.

Met busjes worden er 23 ritten gedaan. Joh 23 wel. Beroepschauffeurs lachen zich een breuk. De datum van 1 juli die genoemd is door de Jonge : de datum waarop we allemaal gevaccineerd zullen zijn gaan we niet halen.

Bij lange na niet. Gelukkig heeft hij een geheugen wat vergelijkbaar is met dat van Rutte en kan hij het zich niet meer herinneren dat hij dat gezegd heeft. Fieldlab projecten schieten als paddestoelen uit de grond met een waslijst van dingen die je eerst moet doen voordat je naar binnen mag.

Ik probeer een afspraak te maken bij de huisarts voor een wijsvinger die een beetje dik wordt. Eerst door de coronateststraat omdat ik al jaren luchtwegproblemen heb. Ondertussen zoekt Marion naar een manier om ergens gevaccineerd te worden.

Want niet alleen mist ze het contact met haar gezin, ze zit niet te wachten op een coronabesmetting. Want dat zou voor haar echt onmiddellijk levensbedreigend zijn. Maar het lukt tot op heden niet. Ze mag wel naar de Keukenhof als.ze wil. Na het voldoen aan 345 eisen.

Wappies proberen via social media paniek te zaaien door foto’s te plaatsen en te zeggen dat dit de arm is van hun moeder na de prik. En dat ze eraan overleden is. Het is alleen een blauw been na een val van de trap. En al die idioten hebben dezelfde moeder want het is steeds hetzelfde plaatje.

Marion zou zo mijn prik mogen hebben. Zonder een moment van twijfel. Maar dat schijnt dat dat niet mag. De papieren tijger verbiedt het. Je bent aan de beurt als je aan de beurt bent. Regels zijn regels. Alleen veranderen de regels elke 5 minuten voor mijn gevoel.

De ene keer sorteren we voor op rechts, bedenken dan dat we links moeten, eindigen in de baan voor rechtdoor om vervolgens een u-bocht te maken tegen het verkeer in. Ons vaccinatiebeleid in een notendop. Met dank aan alle mensen die er wat over te zeggen hebben.

De horeca smacht naar heropening.. de samenleving wil weer leven. Maar met dit zwalkende beleid van onze regering schiet het maar niet op. Het is om te janken.

Ik hoop dat Marion snel aan de beurt is. Met heel mijn hart ! Want ze woont in mijn hart.

Zeg het maar !