Misschien helpt het als …

je in gedachten de mensen waarover je zo hard oordeelt vervangt door iemand waar je om geeft ? Dus de vluchteling uit Afghanistan virtueel verandert in je achternicht bijvoorbeeld. Of je voor haar ook de opvang in een kale kazerne in the middle of niks (begrijp me niet verkeerd ; ik hou van Zoutkamp !) meer dan voldoende zou zijn.

Of de jongere die veel te hard rijdt in je zoon of dochter ? Natuurlijk blijft het een overtreding maar vraag je eens af of je die ook de dood tegen een boom zou gunnen. Of je de zieke, niet gevaccineerde, vrouw in het ziekenhuis met Covid ook een verschrikkelijke dood zou gunnen als het je buurvrouw van 3 huizen verderop zou zijn ?

Ik ben niet roomser dan de Paus en de afgelopen anderhalf jaar hebben mij ook veranderd. Mijn manier van oordelen, de manier waarop ik naar de wereld kijk. En ik denk die van jou/u ook. Misschien moeten we ons realiseren dat wij ook een deel van die aarde zijn. En wij, jij en ik, ook invloed hebben op hoe we met elkaar omgaan.

Ik snap dat een ieder zijn grens heeft en er kunnen gebeurtenissen zijn die zo’n grote invloed hebben op het dagelijkse leven dat het teveel gevraagd is om met vergeving en begrip naar de ander te kijken. Over die dingen heb ik het niet. En er lopen mensen rond met ideeĆ«n die gewoon niet goed te praten zijn en die smeken om een hard oordeel.

Maar mensen die vluchten met hun kinderen uit hun thuisland, de jongere die foute keuzes maakt omdat ze een verkeerde inschatting maken, mensen die in deze coronaperiode andere keuzes maken …. We zijn allemaal mensen. Laten we dat niet vergeten !