Blog

Niks is wat het lijkt ….

Elke dag wordt er op school gegeten door de kinderen van basisschool “de kikker”. Na rekenen is het tijd om hun boterham op te eten. Milou zit in groep 7 en ze vergeet de laatste tijd steeds haar lunchbox.

Eerst had ze hem wel mee en was hij vaak gevuld met chocoladekoekjes of cupcakes. In de beker ranja. Ilse die naast haar zit was daar wel een beetje jaloers op. Zij had bruin brood met kaas, een beker drinkyoghurt en snoeptomaatjes. Nooit cupcakes.

De juf had tegen Milou gezegd dat er alleen maar gezonde dingen gegeten mochten worden in de pauze. Of Milou dat even wilde doorgeven aan haar moeder. Dat beloofde ze maar er veranderde niet veel.

Zo heel af en toe had ze brood met zonnebloempitten en groene stukjes in haar trommeltje en een pakje wicky. Maar vaak was dat niet. Juf zag het met lede ogen aan en toen Milou weer eens koekjes mee had en wederom ranja was de maat vol,

Regels zijn regels. De volgende keer moest Milou maar op de gang eten tussen de natte regenjassen. Juf was er klaar mee. Milou was de dag erop haar lunchbox vergeten en dronk water uit de kraan waar ze allemaal hun handen wassen na het verven.

De dag daarop had ze keelpijn en zei dat ze wel na schooltijd zou eten. Ilse wilde wel haar boterham met haar delen maar Milou hoefde niet. Thuis nam ze wel brood met kaas en een ei en komkommer en 3 bekers melk.

Tijdens de wekelijkse vergadering sprak de juf haar ergernis uit over de lunchpauze en het gedrag van Milou. Gezonde school, gezonde voeding. Verplichte kost toch ? Wat kost een brood, een appel en een pak yoghurt nu ? Onverantwoordelijke ouders ! En dan had ze nu vaak helemaal niks mee naar school ….

De directrice nam het woord en vertelde dat de familie van Milou gebruik moeten maken van de voedselbank. Dat ze rond moeten komen van 50 euro in de week met zijn vieren. Dat de pakketten van de voedselbank vaak koekjes en ander minder voedzame dingen bevatten.

Omdat dat overblijft in de supermarkt ….. Dat de moeder van Milou huilend in haar kantoor had gezeten omdat ze zich als moeder een totale mislukking voelde. Dat ze zelf geen vlees at om de kinderen tenminste een hamburger te kunnen laten eten bij de aardappelen.

Dat ze blij was dat ze Milou in elk geval iets mee kon geven naar school als was het dan niet echt gezond. Iets is toch beter dan niets had ze gezegd.

Niks is wat het lijkt en daar moeten we het toch eens over hebben.

Zeg het maar !

%d bloggers liken dit: