Nog even volhouden

De Haagse bronnen deden hun werk en we weten al wat er dinsdag bekend gemaakt gaat worden. Geen versoepelingen, de avondklok blijft.

Ik hoor Rutte al zeggen; we moeten nog even volhouden …. In het daarop volgende kamerdebat roept de oppositie dat het anders moet, de regering zegt dat het echt niet kan.

Er worden een paar moties ingediend, ze doen allemaal een plas en alles blijft zoals het was. Het nieuwe normaal.

Ondernemers verzuipen, mensen trekken het niet meer. Nog even volhouden. Het draagvlak wordt steeds kleiner. De lente komt eraan. Er is een dringende behoefte aan frisse lucht.

Niet alleen letterlijk maar ook in overdrachtelijke zin. En een demissionair kabinet heeft alle macht in handen. Wat dat betreft is het hier een dictatuur in dit land.

Ik volg de regels. Dat zal aan mijn opvoeding liggen waar ons respect werd bijgebracht voor mensen die het voor het zeggen hebben. Voor wetten en maatregelen. Maar dat wil niet zeggen dat ik het ermee eens ben.

We hebben in deze pandemie zo ontzettend vaak de boot gemist. Neem alleen het vaccineren al. Op het verkeerde paard gewed.

Ik ga die prik wel halen. Niet voor mezelf maar voor de kinderen hier in huis. Die ik gewoon college volgen gun, die ik ‘s avonds een potje voetbal gun met vrienden totdat het donker wordt. Die ik op zaterdagavond een avondje hangen gun met kameraden.

Voor de ondernemer met zijn terras, voor de kapper op de hoek die al bijna 5 maanden dicht is geweest het afgelopen jaar. Maar als ik de berichten hoor dat het nog zeker 2 maanden vraagt voordat men echt aan versoepelen kan denken …

Nog even volhouden. De lente komt eraan maar het geluid blijft hetzelfde. En ik word daar bijzonder verdrietig van.

Zeg het maar !