Blog

Onzichtbaar

Je merkt aan alles dat de lockdown op al onze levens een wissel trekt. Voor de één is het de irritatie dat je bij sommige online winkels 14 dagen moet wachten op de simpele rekenmachine, bij de ander glipt zijn of haar hele bestaan door de vingers omdat de horeca nog steeds niet open mag …

Na al deze maanden vind ik het nog steeds bizar in wat voor situatie we nu al die tijd al moeten leven. Nooit heb ik gedacht dat we zo lang in een surrealistische samenleving onze draai zouden moeten vinden. Er worden zoveel mensen getroffen door deze pandemie.

Waar ik me echt zorgen over maak is over al die emoties die onzichtbaar, net onder de oppervlakte, borrelen. De gevoelens van verdriet, frustratie, woede, onmacht. De mensen die in stilte worstelen met depressieve gevoelens. De mensen die thuis een klankbord missen omdat ze alleen zijn.

Of gewoon niet kunnen praten over dergelijke dingen en zich in een (groot) gezin heel erg eenzaam kunnen voelen. Laten we wel om blijven kijken naar die ander. Even een belletje, een kaartje. Kijk online eens even van wie je via social media al een poos niks gehoord hebt.

Het kost niks maar is zo waardevol. Zorg goed voor jezelf én voor elkaar !

One Comment

  • creatieveik

    zorgen genoeg idd meid .. pfff .. we hadden het er net over hier thuis, als er nog 3 weken bij komen, wat gebeurd er dan met al die kleine bedrijfjes die niet open kunnen, de kapper, de kleine kledingwinkel en noem maar op, ik snap het hoor, en het is ook zo moeilijk om de pandemie te bestrijden, maar wat is het moeilijk.

Zeg het maar !

%d bloggers liken dit: