Soms ….

Zondag reed ik richting Lauwersoog en moest een omleiding volgen omdat ze bezig zijn een brug te vervangen in de buurt van Anjum. Meestal heb ik een hekel aan dat soort dingen. Ik heb geen richtingsgevoel en als er meer dan 3 borden staan, raak ik in de war.

Maar het was op zondagmiddag, ik had geen haast. En ik hou van dat gedeelte van de provincie. Het is vlak, het is ruw, het is magisch (vind ik dan). En toen zag ik iets. Ik dacht dat het een verkoopkraampje was maar dat was het niet.

Er stond een bord buiten “gratis een liefdesbrief schrijven”, de deur stond open en er hing een gordijntje voor het raam. Een liefdesbrief schrijven …. Zou iemand dat nog doen ? Schrijft er überhaupt nog wel iemand ? Het is dat ik moet schrijven op de werkvloer en ik vind het soms wel fijn om ouderwets een samenvatting te pennen. Oh en incidenteel een kaartje maar dan houdt het wel op.

Ik reed door. Mijn camera lag naast me op de stoel en ik dacht ” zal ik teruggaan?” Ik liet het gas los en keek of ik ergens een plekje zag om te keren.Dat plekje was er wel maar ik draaide niet om. Dochter en schoonzoon stonden te wachten op me en vond dat ik het niet kon maken om nog later te komen. Ik was immers al later omdat ik de D tour moest nemen.

En nu heb ik spijt. Had ik maar …. Maar goed ik kom vast nog weleens in de buurt en dan stop ik zeker !

Zeg het maar !