Blog

Vasthouden

Vorige week waren we even in Paesens Moddergat en keken vanaf de rand van het wad naar de zonsondergang. Lauwersoog en dit plekje hebben een magische uitwerking op me. Als het allemaal even niet zo loopt en ik er even uit moet, ga ik daarnaar toe. Lauwersoog met de sluizen, de pier helemaal aan het eind, de vissersboten ….. Ooit heeft iemand die sluizen bedacht. In 1969 ontstond het Lauwersmeer en de sluizen zorgen ervoor dat een teveel aan water bij eb geloosd kan worden op de Waddenzee. Tot oktober 2007 stonden ze bekend als de Lauwers sluizen, tegenwoordig dragen ze de naam van RJ Clevering die van 1955 tot 1979 voorzitter was van het toemalige waterschap Hunsingo. Wisten jullie dat er 2 op Fries- en 2 op Gronings gebied staan ? Ik niet in elk geval.

In Paesens Moddergat voelt het alsof de tijd heeft stilgestaan als je daar op de dijk staat. Aan de ene kant het prachtige wad, aan de andere kant de kleine huisjes. Op het land de gewassen. Het moederdorp Paesens bestaat al sinds de 11e eeuw. Men leefde van de visserij en menig gezin werd getroffen tijdens de ramp in 1885 toen 17 schepen vergingen in een storm en 83 inwoners het leven lieten op zee. Als je stil bent hoor je in de verte de wanhopige stemmen van toen. Tenminste zo voelt het voor mij. Maar misschien ben ik een beetje raar 🙂

De beide plaatsen, zo verschillend en toch geven ze beide me het gevoel dat ik 1 ben met de omgeving. Dat mijn zorgen daar even pauze nemen en ik intens kan genieten van de natuur en vooral de zee. Lauwersoog gaat veranderen, De zeehondencreche gaat zich er vestigen dus het zal er straks wel een stuk drukker worden dan dat het nu is. Mooi voor de mensen die in dat gebied hun brood moeten verdienen maar ik ben een muts en wil gewoon dat alles zo blijft als het is daar.

Want in deze tijd is alles al onderhevig aan veranderingen en het gaat hard lieve mensen. Vroeger toen de lucht nog schoon was en de sex vies zou mijn vader zeggen. Toen waren boeren gewaardeerde mensen in onze samenleving, vierden we sinterklaas, kerst en Pasen. Nu mag en kan veel niet meer omdat er minderheden zijn die zich gekwetst voelen en aangezien de duit en de fluit nog altijd de boel regeren heet Pasen plots Lentefeest en gooien we alle dingen van december onder de noemer feestmaand of zoiets.

De gouden eeuw mag op sommige plekken niet meer benoemd worden wat we waren niet zo netjes in die tijd. Alsof de regels toen net zo waren als ze nu zijn. Het voelt een beetje alsof we in een tijd leven waar we ons moeten schamen voor van alles wat ons dierbaar is. Ik word er oprecht verdrietig van. Kunnen we niet gewoon vasthouden aan wat ons lief is ? Onze normen en waarden die al eeuwenlang onze ongeschreven regels zijn. Met oog voor een ander maar dan wel in balans. Alsjeblieft ???

Zeg het maar !