Huize M.

Het leed dat OIM heet

Het is er weer tijd voor. Man moet nieuwe werkschoenen en dat betekent een ritje naar OIM om de rechterschoen aan te laten passen. Er moet een verhoging onder.

Op zich is dat ook wel lachen elke maal. We hadden een keer dat ze onder beide schoenen een verhoging hadden gezet, ook kwam het voor dat ze de linker onder handen hadden genomen en 2 jaar geleden waren ze de schoenen kwijt.

Deze keer kwam het niet eens zover. Na inlevering volgde een telefoontje dat de schoenen niet aangepast konden worden. Want bij aanpassing zou de certificering vervallen van de schoenen. Ze wilden wel een paar voor hem maken. Dat zou tussen de 800 en 900 euro gaan kosten.

De mond viel ons open. Minimaal 800 euro. Cynisch zeiden we tegen elkaar dat dat toch wel heel aardig was. Dat meedenken en probleemoplossend denken. Maar het zou hem niet worden. Toen bleek dat ze de schoenen wel wilden aanpassen maar dan moest man een verklaring ondertekenen dat hij ermee akkoord ging dat de certificering verviel van de schoenen.

Aangezien zijn linkerschoen inmiddels op het schoenenkerkhof thuishoort stemden we hier maar mee in. Op vrijdag zou het formulier aan ons toegezonden worden. Op dinsdag liep de postbode ons huis voorbij dus er maar een telefoontje aan gewaagd.

Nee nee er was niks mis gegaan. Het was echt verzonden. Op woensdag geen formulier en op donderdag ook niet. Maar weer bellen. Ja hoor het kon kloppen dat het ons nog niet bereikt had. De post werd klaargelegd en dan haalde iemand anders het weer op om het op een ander bureau te leggen.

Dan lag het er maar aan wanneer het van dat bureau richting de brievenbus ging. Wat een log orgaan is het ook. Een handgeschreven verklaring mocht niet. We moesten echt wachten op HET formulier.

Eerlijk is eerlijk ; op vrijdag was daar eindelijk de postbode met de lang verwachte envelop. Ik was erg benieuwd welke vragen er dan op dat formulier zouden staan. Voor de zekerheid had ik alvast alle belangrijke nummers opgezocht want in dit land ben je allemaal een nummer, of je dat nu wilt of niet.

Wat schetst mijn verbazing … Op een a4tje maar 1 zin. Dhr ziet al van …. En een hokje voor de handtekening. Bijna 2 weken verder en dan dit. Dit hadden we zelf kunnen opstellen. De envelop is inmiddels retour OIM en ik ben benieuwd of ik ook te snel voor ze ga als ik vanmiddag bel om te vragen of het deze week nog wordt.

Het leed dat OIM heet …

Zeg het maar !

%d bloggers liken dit: