De beste vriendin van Anne Frank

Er lagen nog een paar bioscoopkaarten te wachten op inlevering. Gisteren toog ik dus met zus naar de bios in Drachten om “De beste vriendin van Anne Frank te zien”. Ik was er al een hele poos niet geweest en was aangenaam verrast door de upgrade die de lounge ondergaan heeft ! Goed de film …

Hannah Goslar (1928) en Anne Frank (1929) zijn boezemvriendinnen in de tijd dat de Tweede Wereldoorlog uitbreekt. Wanneer de familie Frank onderduikt, verliezen ze elkaar uit het oog. Drie jaar later, in 1945, volgt een bijzondere ontmoeting tussen de twee meisjes in het concentratiekamp Bergen-Belsen.

Er is al heel veel beeldmateriaal verschenen over het leven van Anne Frank dus het idee om het eens te bekijken vanuit een ander standpunt zou verfrissend kunnen zijn. Anne wordt neergezet als een nogal overheersende puber die haar vriendin meesleept in allerlei dingen die zij wil. Op een gegeven moment dacht ik ; mijn god wat een etterbak. Wat ongetwijfeld ook de bedoeling van de makers was …. Anne Frank een menselijk gezicht geven.

In dat opzicht is de film dus geslaagd. Voor de rest schiet het in alles zijn doel voorbij. Het geweld in de beginscene is totaal onnodig en voegt niks toe. Alle Duitsers zijn zwijnen en met name de scenes waarin Pools wordt gesproken, maar welke niet ondertiteld worden, zorgen ervoor dat er geen moment is geweest dat ik het gevoel had dat de film me meenam.

Persoonlijk vind ik dat er niet sterk geacteerd wordt. De cast zal met zorg zijn samengesteld maar er is nergens sprake van chemie. Zelfs tijdens de slot scene als Hannah en Anne elkaar weer zien in het kamp raakte me niet. Pas tijdens de aftiteling waarin verteld werd hoe Anne is ge-eindigd (we weten het allemaal toch?) en dat Hannah wel levend het kamp heeft kunnen verlaten moest ik even slikken.

Hoe spijtig ook , het is wat mij betreft geen aanrader.

2.5 out of 5 stars (2,5 / 5)

Zeg het maar !