Op een zomeravond …

De oudste is een paar dagen thuis en het was een drukke dag met vooral veel kilometers. De halve finale Italie – Spanje wordt gespeeld en we nestelen ons op bank en in stoel met het plan een avondje voetbal te kijken.

Bij het inschakelen van de tv zie ik als eerste Peter R de Vries. Ik schakel naar Ned 1. Ik kijk nooit naar RTL boulevard. En al helemaal niet als Peter R de Vries aan de desk staat. Ik, uit de kleigetrokken boerentrien, heb niks met die man.

Overal een mening over en ook daar vast van overtuigd. Vaak een andere dan ik heb over bepaalde zaken. Weinig open voor dialoog is mijn indruk. Ik ben geen fan. Maar dat maakt niet uit want hij woont op Mars en ik op Venus gevoelsmatig en die werelden kunnen heel goed naast elkaar bestaan zonder ooit iets met elkaar te maken te hoeven hebben.

Eerlijk is eerlijk; het is wel een godvergeten lefgozer. De zaken die hij aanneemt zijn bepaald niet risicoloos maar dat is voor hem geen reden om dingen niet te doen. Als een pitbull bijt ie zich vast  en laat niet los. Met zijn onwrikbare meningen en instelling heeft ie echt wel voor opzienbarende dingen gezorgd. Er zijn veel mensen die daarom van hem houden en een aantal die hem om dezelfde reden haten.

Ik loop naar de keuken om koffie te halen als de oudste zegt ; Peter R de Vries is neergeschoten in Amsterdam. Ik hoor boven een deur opengaan en hijvan16 komt naar beneden. Ze hebben Peter R de Vries neergeschoten . Hijvan17 is ook al op de hoogte.

Ik denk; huh hoe kan dat nou ? Hij was net nog …. En mijn volgende gedachte is dat ik eigenlijk niet verbaasd ben. Een aantal mensen uit het criminele circuit kan zijn bloed wel drinken en die hebben natuurlijk ook wel de middelen en connecties om een aanslag te laten plegen. Maar gewoon op een zomeravond in een straat in Amsterdam ?

In plaats van voetbal kijken we nieuwsprogramma’s en houden de nieuwssites en social media kanalen in de gaten. Verdachte opgepakt horen we. Spoedberaad van de ministers met de burgemeester van Amsterdam. Delen van de stad hermetisch afgesloten. Verslaggevers op allerlei plekken die blijven herhalen dat er nog geen nieuws is.

Het is half 11 en we gaan maar naar bed. Morgen is het weer gewoon vroeg dag. Terwijl ik me klaarmaak om tussen de klamme lappen te schuiven denk ik : dit is zo’n dag. Zo’n dag waarvan iedereen weet waar ie was en wat ie aan het doen was toen het nieuws hem of haar bereikte. Theo van Gogh, Pim Fortuyn, de aanslag op de Twin Towers. Dat werk.

Volgens de burgemeester vecht Peter R de Vries voor zijn leven. Laten we hopen dat hij het haalt en zijn strijd door kan zetten. Dat hij bij de mensen mag blijven die hij lief heeft. We hebben eigenwijze vastbijtende alleswetende mensen zoals hij nodig om de wereld een beetje veiliger te maken.

Zeg het maar !